Ai/config/knowledge_base/fertilization/fertilization_knowledge.txt

بخش دوم: راهنمای کوددهی گوجه‌فرنگی
گوجه‌فرنگی گیاهی پرمصرف است و به عناصر درشت‌مغذی (نیتروژن، فسفر، پتاسیم - NPK) و ریزمغذی‌ها (به ویژه کلسیم و منیزیم) نیاز دارد.

۱. مراحل مختلف کوددهی:

قبل از کاشت (آماده‌سازی خاک):
افزودن کود دامی پوسیده یا ورمی‌کمپوست جهت بهبود بافت خاک.
استفاده از کودهای پایه فسفر بالا (برای ریشه‌زایی) و پتاسیم.
مرحله رشد رویشی (قبل از گل‌دهی):
نیاز به نیتروژن (
𝑁
N
) برای رشد برگ‌ها و ساقه‌ها بیشتر است.
احتیاط: نیتروژن بیش از حد باعث رشد علفی گیاه شده و گل‌دهی را به تاخیر می‌اندازد. استفاده از کود متعادل مانند 
20
−
20
−
20
20−20−20
 با غلظت مناسب توصیه می‌شود.
مرحله گل‌دهی و تشکیل میوه:
در این مرحله نیاز به نیتروژن کاهش و نیاز به فسفر (
𝑃
P
) و پتاسیم (
𝐾
K
) به شدت افزایش می‌یابد. پتاسیم برای کیفیت، اندازه و رنگ میوه ضروری است.
کودهای پتاس‌بالا (مانند 
12
−
12
−
36
12−12−36
) مناسب هستند.
مرحله رشد و رسیدن میوه:
ادامه تغذیه با پتاسیم بالا.
محلول‌پاشی کلسیم در این مرحله بسیار حیاتی است.
۲. عناصر کلیدی و ریزمغذی‌های ضروری:

کلسیم (
𝐶
𝑎
Ca
): کمبود کلسیم (یا عدم جذب آن به دلیل نوسانات آبیاری) باعث عارضه پوسیدگی گلگاه (سیاه شدن ته گوجه‌فرنگی) می‌شود. استفاده از کود نیترات کلسیم به صورت کودآبیاری یا محلول‌پاشی ضروری است.
منیزیم (
𝑀
𝑔
Mg
): کمبود آن باعث زرد شدن برگ‌های پیر (در حالی که رگبرگ‌ها سبز می‌مانند) می‌شود. سولفات منیزیم برای رفع این مشکل مفید است.
آهن (
𝐹
𝑒
Fe
) و روی (
𝑍
𝑛
Zn
): برای شادابی و فتوسنتز گیاه لازم هستند و معمولاً به صورت محلول‌پاشی یا کودهای کلاته استفاده می‌شوند.
خلاصه نکات طلایی پایگاه دانش:
پوسیدگی گلگاه: ترکیبی از کمبود کلسیم و آبیاری نامنظم است. همیشه رطوبت خاک را یکنواخت نگه دارید و از کلسیم استفاده کنید.
ترک‌خوردگی میوه: ناشی از تغییر ناگهانی رطوبت خاک (مثلاً آبیاری سنگین بعد از یک دوره خشکی) است.
تنظیم 
𝑝
𝐻
pH
 خاک: گوجه‌فرنگی در خاکی با 
𝑝
𝐻
pH
 بین 
6.0
6.0
 تا 
6.8
6.8
 بهترین جذب مواد مغذی را دارد.
فاصله کوددهی کلسیم و فسفر: کودهای حاوی کلسیم را هرگز با کودهای حاوی فسفر یا سولفات همزمان مخلوط نکنید (رسوب می‌کنند).