بخش دوم: راهنمای کوددهی گوجه‌فرنگی
گوجه‌فرنگی گیاهی پرمصرف است و به عناصر درشت‌مغذی (نیتروژن، فسفر، پتاسیم - NPK) و ریزمغذی‌ها (به ویژه کلسیم و منیزیم) نیاز دارد.

۱. مراحل مختلف کوددهی:

قبل از کاشت (آماده‌سازی خاک):
افزودن کود دامی پوسیده یا ورمی‌کمپوست جهت بهبود بافت خاک.
استفاده از کودهای پایه فسفر بالا (برای ریشه‌زایی) و پتاسیم.
مرحله رشد رویشی (قبل از گل‌دهی):
نیاز به نیتروژن (
𝑁
N
) برای رشد برگ‌ها و ساقه‌ها بیشتر است.
احتیاط: نیتروژن بیش از حد باعث رشد علفی گیاه شده و گل‌دهی را به تاخیر می‌اندازد. استفاده از کود متعادل مانند 
20
−
20
−
20
20−20−20
 با غلظت مناسب توصیه می‌شود.
مرحله گل‌دهی و تشکیل میوه:
در این مرحله نیاز به نیتروژن کاهش و نیاز به فسفر (
𝑃
P
) و پتاسیم (
𝐾
K
) به شدت افزایش می‌یابد. پتاسیم برای کیفیت، اندازه و رنگ میوه ضروری است.
کودهای پتاس‌بالا (مانند 
12
−
12
−
36
12−12−36
) مناسب هستند.
مرحله رشد و رسیدن میوه:
ادامه تغذیه با پتاسیم بالا.
محلول‌پاشی کلسیم در این مرحله بسیار حیاتی است.
۲. عناصر کلیدی و ریزمغذی‌های ضروری:

کلسیم (
𝐶
𝑎
Ca
): کمبود کلسیم (یا عدم جذب آن به دلیل نوسانات آبیاری) باعث عارضه پوسیدگی گلگاه (سیاه شدن ته گوجه‌فرنگی) می‌شود. استفاده از کود نیترات کلسیم به صورت کودآبیاری یا محلول‌پاشی ضروری است.
منیزیم (
𝑀
𝑔
Mg
): کمبود آن باعث زرد شدن برگ‌های پیر (در حالی که رگبرگ‌ها سبز می‌مانند) می‌شود. سولفات منیزیم برای رفع این مشکل مفید است.
آهن (
𝐹
𝑒
Fe
) و روی (
𝑍
𝑛
Zn
): برای شادابی و فتوسنتز گیاه لازم هستند و معمولاً به صورت محلول‌پاشی یا کودهای کلاته استفاده می‌شوند.
خلاصه نکات طلایی پایگاه دانش:
پوسیدگی گلگاه: ترکیبی از کمبود کلسیم و آبیاری نامنظم است. همیشه رطوبت خاک را یکنواخت نگه دارید و از کلسیم استفاده کنید.
ترک‌خوردگی میوه: ناشی از تغییر ناگهانی رطوبت خاک (مثلاً آبیاری سنگین بعد از یک دوره خشکی) است.
تنظیم 
𝑝
𝐻
pH
 خاک: گوجه‌فرنگی در خاکی با 
𝑝
𝐻
pH
 بین 
6.0
6.0
 تا 
6.8
6.8
 بهترین جذب مواد مغذی را دارد.
فاصله کوددهی کلسیم و فسفر: کودهای حاوی کلسیم را هرگز با کودهای حاوی فسفر یا سولفات همزمان مخلوط نکنید (رسوب می‌کنند).

راهنمای کوددهی هویج
قاعده کلی برای هویج: هویج به نیتروژن (
𝑁
N
) کم تا متوسط، اما به فسفر (
𝑃
P
) و به ویژه پتاسیم (
𝐾
K
) بسیار بالایی نیاز دارد.
مراحل کوددهی:
آماده‌سازی خاک (قبل از کاشت): استفاده از کودهای پایه فسفر و پتاسیم. هشدار مهم: به هیچ وجه از کود دامی تازه استفاده نکنید! کود دامی باید کاملاً پوسیده باشد. کود حیوانی تازه باعث دو یا چند شاخه شدن هویج و ایجاد ریشه‌های مویی زائد می‌شود.
رشد رویشی (اوایل رشد): استفاده محدود از نیتروژن برای رشد برگ‌ها. نیتروژن بیش از حد باعث می‌شود گیاه تمام انرژی خود را صرف تولید برگ کند و ریشه (بخش خوراکی) نازک و کوچک بماند.
رشد و حجم گرفتن ریشه (اواسط تا اواخر رشد): استفاده از کودهای پتاس‌بالا (مانند سولوپتاس یا کودهای 
12
−
12
−
36
12−12−36
) برای افزایش سایز، بهبود رنگ، طعم شیرین‌تر و تردی هویج.
عناصر ریزمغذی کلیدی:
بُر (
𝐵
B
): یکی از مهم‌ترین عناصر برای هویج است. کمبود بُر باعث ایجاد شکاف در ریشه، سیاه شدن مغز هویج و کاهش بازارپسندی می‌شود.
کلسیم (
𝐶
𝑎
Ca
): برای استحکام بافت ریشه و جلوگیری از بیماری‌ها در انبار مهم است.
خلاصه نکات طلایی و مشکلات رایج
دو یا چند شاخه شدن هویج (Forking): ناشی از استفاده از کود دامی تازه، وجود سنگ و کلوخ در خاک، یا خاک‌های بسیار سفت و رسی است. خاک هویج باید تا عمق حداقل 
25
25
 سانتی‌متری پوک و سبک باشد.
ترک‌خوردگی ریشه: ناشی از نوسانات آبیاری (خاک خشک شود و ناگهان غرقاب گردد) یا دریافت بیش از حد نیتروژن در اواخر رشد.
ریشه‌های مویی فراوان روی هویج: ناشی از مصرف بیش از حد کودهای نیتروژنه (
𝑁
N
) یا رطوبت دائمی و بیش از حد خاک است.
تنظیم 
𝑝
𝐻
pH
 خاک: هویج در خاک‌هایی با 
𝑝
𝐻
pH
 بین 
6.0
6.0
 تا 
6.8
6.8
 بهترین رشد را دارد. در 
𝑝
𝐻
pH
 پایین‌تر (خاک اسیدی)، رشد ریشه متوقف می‌شود.